Doof in Dekapolis (5)


34 En terwijl Hij opkeek naar de hemel, zuchtte Hij en zei Hij tegen hem: Effatha! dat is: Word geopend!

Markus 7

 

Geopend!

Al vier stappen heeft de Heiland genomen. Nog steeds is de man doof. Er moet nog meer gebeuren.

  1. Hij kijkt op naar de hemel;
  2. Hij zucht;
  3. Hij spreekt.

Het woordje opkijken wordt soms ook vertaald met het herstellen van verloren zicht. De Heere Jezus staat in contact met Zijn Vader en het is Zijn verlangen dat de ogen van Zijn volk open gaan. Dat verlangen laat Hij hier aan de dove zien. Dat laat Hij zo ook aan ons zien. Het is Zijn verlangen dat je naar Hem luistert.

Dan zucht Jezus. Het is de enige keer dat we in de bijbel lezen dat Jezus zucht. Waarom zucht Hij? In Romeinen 8 lezen we dat de schepping zucht en dat de eerstelingen van de Geest (dat zijn de kinderen van God) zuchten. Ze verlangen naar verlossing. Het leed van deze man – het leed van deze wereld, jouw leed – raakt Jezus diep. Een zucht is ook een ademtocht. Adem heeft ook verband met de Heilige Geest (Job. 33:4). Het zuchten van de Heere Jezus is daarom een uiting van de Geest die levend maakt, die geneest.

Tenslotte spreekt Jezus. Effatha is een Aramees woord. Die taal is verwant aan het Hebreeuws. Waarom gebruikt de Heere Jezus hier een Aramees woord? Waarschijnlijk omdat er in Dekapolis Aramees gesproken werd (en geen Grieks). Hij wil daarmee ook duidelijk maken dat het geen toverwoorden zijn die Hij spreekt.

Nee, Jezus’ Woord is luid en duidelijk. Het is niet verkeerd te begrijpen.